Seter irlandzki czerwono - biały - wzorzec
Seter irlandzki czerwono - biały
Wzorzec FCI nr: 330
KRAJ POCHODZENIA: Irlandia
DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO STANDARDU: 27.01.2001
PRZEZNACZENIE: Najbardziej pożądany towarzysz i przyjaciel w domu i na polowaniu. Seter Irlandzki Czerwono-Biały jest hodowany przede wszystkim jako pies myśliwski. Przedstawiony poniżej standard rasy powinien być interpretowany głównie z tego punktu widzenia i wszyscy sędziowie na wystawach są zobowiązani oceniać prezentowane psy przede wszystkim od strony ich użytkowości
KLASYFIKACJA FCI: Grupa 7 - Wyżły Sekcja 2.2 - Brytyjskie i Irlandzkie Pointery i Setery, Seter. Wymagane próby pracy
WYGLĄD OGÓLNY:
Mocny, harmonijnie i proporcjonalnie zbudowany, nie ociężały. Bardziej
atletyczny niż szlachetny. Seter irlandzki czerwono-biały jest hodowany
głównie jako pies myśliwski i powinien być oceniany przede wszystkim
od strony użytkowości.
ZACHOWANIE - TEMPERAMENT:
Arystokratyczny, żywy i inteligentny. Sprawia łagodne i przyjazne
wrażenie, pod którym wyraźnie wyczuwalne jest zdecydowanie, odwaga
i żywiołowość. Seter irlandzki czerwono-biały jest niezwykle przyjacielskim,
niezawodnym i łatwo uczącym się psem myśliwskim.
GŁOWA: Szeroka, proporcjonalna do wielkości ciała.
Mózgowa część czaszki: Wysklepiona, bez wyraźnego guza potylicznego, charakterystycznego dla czerwonego Setera Irlandzkiego.
Stop: Wyraźny.
Twarzowa część czaszki:
Kufa: O wyraźnych liniach, graniasta.
Szczęki: Równej lub prawie równej długości.
Uzębienie: Prawidłowe, pożądany zgryz nożycowy, dopuszczalny cęgowy.
Oczy: Ciemnoorzechowe lub ciemnobrązowe, okrągłe, lekko wypukłe. Spojówki niewidoczne.
Uszy: Osadzone na poziomie oczu, wyraźnie z tyłu głowy i ściśle do niej przylegające.
SZYJA: Umiarkowanie długa, bardzo muskularna lecz nie gruba, lekko wygięta, bez śladu podgardla.
TUŁÓW: Mocny i muskularny.
Grzbiet: Powinien być silny i dobrze umięśniony.
Klatka piersiowa: Głęboka, o dobrze wysklepionych żebrach.
OGON: Umiarkowanej długości, nie sięgający poniżej stawu skokowego, mocny u nasady i zwężający się wyraźnie ku końcowi. Nie zakręcony. Noszony na poziomie linii grzbietu lub nieco poniżej.
KOŃCZYNY: Dobrze umięśnione i ścięgniste, o mocnej kości.
Kończyny przednie:
Łopatki: Ustawione wyraźnie ku tyłowi.
Łokcie: Swobodne, nie skierowane na zewnątrz ani na zewnątrz.
Podramiona: Proste i ścięgniste, o mocnej kości.
Śródręcze: Mocne.
Kończyny tylne: Szerokie i mocne; od biodra do stawu skokowego długie i muskularne.
Stawy kolanowe: Dobrze kątowane.
Stawy skokowe: Skierowane ku dołowi, nie zwrócone do wewnątrz ani na zewnątrz.
Śródstopie: Umiarkowanie długie, mocne.
Stopy: Zwarte, z obfitym owłosieniem między palcami.
RUCH: Żywy, pełen gracji, wydajny. Daleki wykrok w kłusie. Głowa noszona wysoko, kończyny tylne prowadzone płynnie i z dużą siłą. Oglądane z tyłu kończyny przednie i tylne (poniżej stawu skokowego) powinny poruszać się prostopadle do podłoża, nie krzyżując się ani przeplatając.
SZATA:
Włos: Długie, jedwabiste i delikatne włosy, zwane frędzlami, porastają tylną stronę kończyn i zewnętrzną powierzchnię uszu. Obfite owłosienie występuje również na bokach, rozciągając się na przedpiersie i spód szyi. Wszystkie frędzle powinny być proste, przylegające i nie kędzierzawe; dopuszczalna jest jedynie lekka falistość włosa. Ogon powinien być ozdobiony obfitym piórem. Na pozostałych częściach ciała włos powinien być krótki, przylegający i nie kędzierzawy. Umaszczenie: Podstawowym kolorem jest biały z jednolicie czerwonymi łatami (stanowiącymi wyraźnie odgraniczone plamy). Obydwa kolory powinny być maksymalnie żywe i lśniące. Cętkowanie, lecz nie dereszowatość, jest dopuszczalne na części twarzowej, stopach, na nogach przednich do wysokości łokcia, a na tylnych do stawu skokowego. Cętkowanie na innych częściach ciała, jak również dereszowatość i drobne nakrapianie są niedopuszczalne i stanowią wadę dyskwalifikującą.
WZROST:
Wysokość w kłębie: Psy: 62 cm - 66 cm Suki: 57 cm - 61 cm
Waga: 25-34 kg
WADY: Wszelkie odstępstwa od powyższego standardu powinny być uznawane za wady i oceniane w zależności od stopnia odchylenia.
WADY POWAŻNE: Psy i suki nie mieszczące się w podanych granicach wzrostu.
WADY DYSKWALIFIKUJĄCE: psy wykazujące agresję, samce nie posiadające dwóch normalnie rozwiniętych jąder, jakkolwiek cętkowanie (ale nie dereszowatość) jest dopuszczalne na części twarzowej, stopach oraz na nogach przednich do wysokości łokcia, a na tylnych do stawu skokowego, to cętkowanie, dereszowatość i drobne nakrapianie na innych częściach ciała jest niedopuszczalne i stanowi wadę dyskwalifikującą.